İçeriğe atla

Google Cloud Mimari Diyagramı: Cloud Run ve Cloud SQL ile Web Uygulaması

Bir web uygulaması için çizilmiş ve açıklanmış Google Cloud referans mimarisi: yük dengeleyici, Cloud Run, Cloud SQL, Memorystore, Pub/Sub, IAM ve ağ tercihleri.

· Kurucu ve geliştirici

Yayımlandı:

us-central1 bölgeli bir Google Cloud projesinin diyagramı. Kullanıcılar global yük dengeleyiciye HTTPS gönderir; o da Cloud Run'daki web ve api servislerine yönlendirir. api, Cloud SQL kullanır ve Pub/Sub'a yayımlar; Pub/Sub de PDF'leri Cloud Storage'a yazan worker'a push eder.

Bir güvenlik gözden geçirmecisi Google Cloud mimari diyagramınızı açıyor ve üç soru soruyor. Biri Cloud Run URL'sini doğrudan çağırıp Cloud Armor'u atlayabilir mi? Sunucusuz bir servis yalnızca özel IP'si olan bir veritabanına nasıl ulaşır? Worker başarısız olduğunda bir sipariş olayına ne olur? Diyagram ürün ikonlarından oluşan bir ızgaraysa cevapların hiçbiri üzerinde yazmaz.

Yararlı bir GCP mimari diyagramı, kaynakların nerede durduğunu, isteklerin nasıl ilerlediğini ve güvenliği ile kapasiteyi belirleyen ayarları gösterir. Bu yazı tipik bir Google Cloud web uygulamasını, yük dengeleyici ve Cloud Run'dan Cloud SQL ve Pub/Sub'a kadar, her parçanın ardındaki tercihlerle birlikte adım adım inceliyor.

Kaynak hiyerarşisiyle başlayın

Google Cloud kaynakları bir ağaçta durur: bir organizasyon, isteğe bağlı klasörler ve projeler. Bir düğümde tanımlanan IAM rolleri ve organizasyon politikaları, onun altındaki her şeye uygulanır (kaynak hiyerarşisi). Klasörler 10 seviyeye kadar iç içe geçebilir ve bir Azure landing zone'daki yönetim gruplarının ya da bir AWS landing zone'daki OU'ların rolünü üstlenir.

Yaygın bir düzen, ortam başına bir klasör ve uygulama ile ortam başına bir projedir; örneğin production altında shop-prod. Proje faturalandırmayı, kotaları ve IAM yetkilerinin çoğunu sınırlar; Cloud Run'ın dahili ingress'i de Pub/Sub'a yalnızca aynı projeden ya da aynı VPC Service Controls çevresinden güvenir.

Örnek, istek istek

Örnek, shop-prod projesindeki bir online mağazadır: us-central1'de sunucusuz hesaplama kullanan bir üç katmanlı mimari.

  1. Alan adı, global harici Application Load Balancer'ın anycast IP'sine işaret eder; yük dengeleyici TLS'i Google tarafından yönetilen bir sertifikayla sonlandırır, bir Cloud Armor politikası uygular ve Cloud CDN'den önbelleğe alınmış yanıtlar sunar.
  2. URL map, /api/* isteklerini api servisine, geri kalan her şeyi web servisine gönderir; ikisi de bir sunucusuz ağ uç noktası grubu (NEG) üzerinden çalışır.
  3. web, oturumları ve sayfa önbelleğini Memorystore for Valkey'de tutar. api, Cloud SQL for PostgreSQL'i özel IP üzerinden kullanır.
  4. api sipariş olaylarını Pub/Sub'a yayımlar; Pub/Sub bunları, fatura PDF'lerini Cloud Storage'a yazan üçüncü bir Cloud Run servisi olan worker'a push eder.
  5. Kimlik bilgileri Secret Manager'da durur; loglar ve metrikler Cloud Logging ve Cloud Monitoring'e gider.

Yazının yazıldığı sırada (Kasım 2026) bir Cloud Run instance'ı varsayılan olarak 80 eşzamanlı istek alır (gcloud veya Terraform ile vCPU başına 80) ve bir revizyon 100 instance'a kadar ölçeklenir.

Ingress ve servis hesapları

Her Cloud Run servisi bir run.app URL'si alır ve ingress varsayılanı all olduğundan URL'yi bilen herkes yük dengeleyiciyi ve Cloud Armor'u atlayabilir. web ve api üzerindeki ingress'i internal-and-cloud-load-balancing olarak ayarlayın (ingress ayarları). Yük dengeleyiciden gelen istekler bir Google kimliği taşımaz; bu yüzden bu servisler aynı zamanda herkese açık olmalıdır. Google, invoker rolünü allUsers'a vermek yerine Invoker IAM denetimini devre dışı bırakmayı önerir. worker ise ingress olarak internal kullanır; bu ayar yine de aynı projedeki Pub/Sub'a izin verir. Worker hem IAM denetimini hem de varsayılan URL'sini korur, çünkü Pub/Sub push çağrısı bu URL'yi kullanır.

Varsayılan olarak Cloud Run, kodu Compute Engine varsayılan servis hesabıyla çalıştırır; bu hesap, organizasyon politikasına bağlı olarak projede Editor rolüne sahip olabilir. Her servise kendi hesabını verin:

Servis hesabı Roller (kaynak)
web-sa Yok; Memorystore'a VPC üzerinden ulaşır
api-sa Pub/Sub Publisher (orders topic'i), Secret Manager Secret Accessor (kendi secret'ları)
worker-sa Storage Object Creator (invoices bucket'ı), Secret Manager Secret Accessor (kendi secret'ları)
push-sa Cloud Run Invoker (worker), push aboneliği tarafından kullanılır

Ortam değişkeni olarak verilen secret'lar bir instance başlarken okunur; bu yüzden bir sürüme sabitleyin (aşağıdaki db-password:3).

Sunucusuz ağ: Direct VPC egress veya connector

Cloud Run VPC'nizin içinde çalışmaz; Cloud SQL veya Memorystore'un özel IP'lerine ulaşmak için giden trafiği bir alt ağa girmelidir. Google, Serverless VPC Access connector yerine Direct VPC egress kullanmanızı önerir; ikisi de genel kullanıma açıktır.

Direct VPC egress VPC Access connector
Maliyet Yalnızca ağ egress'i Egress artı connector VM'leri
Gecikme ve verim Daha düşük gecikme, daha yüksek verim Daha yüksek gecikme, daha düşük verim
IP adresleri Instance başına yaklaşık iki Daha az

Alt ağ /26 veya daha büyük olmalıdır, Cloud Run instance sayısının iki katı kadar adres kullanır ve küçülen bir revizyon adreslerini 20 dakikaya kadar elinde tutar. Bir dağıtım sırasında 40 instance ile sınırlanmış api (40 + 40) × 2 = 160 adres tutabilir. Varsayılan 100'de tek bir servis 400 adres ister; bu, bir /24'ün 252 kullanılabilir adresinden fazladır, bu yüzden aynı alt ağdaki tüm servisleri toplayın. Yeni instance'lar egress çalışmadan önce bir dakika veya daha uzun bekleyebilir; bu nedenle gerçek bir bağımlılığı test eden bir startup probe ekleyin.

gcloud run deploy api \
  --image=us-central1-docker.pkg.dev/shop-prod/app/api:1.42 \
  --region=us-central1 \
  --service-account=api-sa@shop-prod.iam.gserviceaccount.com \
  --ingress=internal-and-cloud-load-balancing \
  --no-invoker-iam-check \
  --network=shop-vpc --subnet=run-us-central1 \
  --vpc-egress=private-ranges-only \
  --max-instances=40 \
  --set-secrets=DB_PASSWORD=db-password:3

Veri deposunu seçmek

Aşağıdaki SLA'lar, çoğu bölgede aylık çalışma süresidir:

Servis Şu durumda seçin SLA
Cloud SQL 64 TB altında standart PostgreSQL, MySQL veya SQL Server HA ile: %99,95, Enterprise Plus'ta %99,99
AlloyDB Yoğun yük altında PostgreSQL veya canlı veri üzerinde analitik HA ile %99,99
Spanner Tek bir primary'yi aşan ilişkisel veri veya birden çok bölgede yazma Bölgesel %99,99, çok bölgeli %99,999
Firestore Çevrimdışı senkronizasyonlu web ve mobil istemciler için dokümanlar Bölgesel %99,99, çok bölgeli %99,999
Bigtable Düşük gecikmeyle terabaytlarca tek anahtarlı veri Replikasyona göre %99,9 ile %99,999 arası

Cloud SQL HA, ikinci bir zonda eşzamanlı çoğaltılan bir yedek tutar ve bir failover yaklaşık 60 saniye sürer (yüksek erişilebilirlik). Cloud Run ile bağlantılara dikkat edin: max_connections varsayılanı 15 ila 30 GB bellekte 500'dür ve her Cloud Run instance'ı 100'e kadar bağlantı açabilir. api'yi 10'luk bir havuzla 40 instance'a sınırlarsanız en fazla 400'e çıkar ve pay kalır.

Asenkron iş: Pub/Sub veya Cloud Tasks

Pub/Sub push için dört ayrıntının doğru olması gerekir:

  • Worker, 102, 200, 201, 202 veya 204 döndürerek onaylar.
  • Onay süresi (10 ile 600 saniye arası, varsayılan 10) işleme süresinden uzun olmalıdır; aksi halde ilk deneme sürerken Pub/Sub yeniden teslim eder.
  • Dead-letter topic'i, varsayılan olarak 5 teslim denemesinden sonra bir mesajı alır; Pub/Sub servis aracısının ona yayımlama izni olmalıdır.
  • Teslimat en az bir kez yapılır; bu yüzden worker'ı idempotent yapın ve her PDF'i sipariş kimliğiyle adlandırın.

Gönderen tarafın teslimatı kontrol etmesi gerektiğinde Cloud Tasks seçin: zamanlanmış görevler, kuyruk başına saniyede 500 dispatch'e kadar hız sınırları ve tekilleştirme. Pub/Sub ise birden çok aboneye fan-out için uygundur. Sunucusuz mimari diyagramı daha fazla olay desenini kapsar.

Bölgeler ve yüksek erişilebilirlik

Zon arızaları kapsanır: Cloud Run zonlara yayılır, Memorystore replikaları başka zonlara yerleşir ve Cloud SQL yedeği devralır. Ancak SLA'lar birleşir: Cloud Run için %99,95 ile Cloud SQL HA için %99,95'in çarpımı yaklaşık %99,90 eder; bu da 30 günlük bir ayda 43 dakika kesinti demektir (43.200 dakikanın %0,1'i).

Bir bölge kesintisi için ikinci bir bölge dağıtın ve onun sunucusuz NEG'ini her backend servisine ekleyin. Yük dengeleyici kullanıcıları en yakın bölgeye gönderir, outlier detection ise trafiği arızalı olandan uzaklaştırır. Zor kısım veridir: terfi ettireceğiniz bir Cloud SQL bölgeler arası replikası ya da Spanner çok bölgeli. AWS'de çok bölgeli failover ve felaket kurtarma mimari diyagramı bu ödünleşimleri ele alır.

AWS'den Google Cloud'a eşleme

AWS Google Cloud
Organizations, OU'lar, hesaplar Organizasyon, klasörler, projeler
ALB, CloudFront, AWS WAF Global harici Application Load Balancer, Cloud CDN, Cloud Armor
ECS on Fargate, Lambda Cloud Run servisleri, job'ları, worker pool'ları ve fonksiyonları
RDS, Aurora Cloud SQL, AlloyDB
ElastiCache Memorystore
SQS, SNS Cloud Tasks, Pub/Sub
CloudWatch Cloud Logging, Cloud Monitoring
VPC (bölgesel) VPC (global, bölgesel alt ağlarla)

Eşlemeler yaklaşıktır; Google'ın servis karşılaştırması daha fazlasını listeler. AWS tarafında ağ için bir VPC'deki alt ağlara ve yönlendirme tablolarına, container'lar için ECS on Fargate'e bakın.

Google Cloud web uygulaması diyagramı

us-central1 bölgeli bir Google Cloud projesinin diyagramı. Kullanıcılar global yük dengeleyiciye HTTPS gönderir; o da Cloud Run'daki web ve api servislerine yönlendirir. api, Cloud SQL kullanır ve Pub/Sub'a yayımlar; Pub/Sub de PDF'leri Cloud Storage'a yazan worker'a push eder.

19 bileşen · 8 bağlantı

Archboard'da aç
Diyagram içeriği
  • Project shop-prod (folder: production)
  • us-central1
  • Users
  • Global external Application LB
  • web frontend
  • api
  • worker
  • Memorystore for Valkey
  • Cloud SQL for PostgreSQL
  • Cloud Storage
  • Pub/Sub topic
  • Secret Manager
  • Cloud Logging and Monitoring
  • HTTPS
  • /*
  • /api/*
  • sessions, page cache
  • SQL over private IP
  • publish
  • push
  • invoice PDFs
Tek bir Google Cloud projesinde web uygulaması. Cloud Armor ve Cloud CDN'li global Application Load Balancer, us-central1'deki Cloud Run servislerine yönlendirir; bunlar Cloud SQL ve Memorystore'a özel IP ile ulaşır, yavaş işleri Pub/Sub ile bir worker'a devreder.

Nasıl okunur:

  • Çerçeveler kapsamı gösterir. Dış çerçeve, production klasöründeki shop-prod projesidir; mavi kutu us-central1 bölgesidir. Global servisler bölgenin dışında durur.
  • Mavi oklar istek yoludur: yük dengeleyiciye HTTPS, ardından web frontend'e /* ve api'ye /api/*; not, Cloud Armor'u, Cloud CDN'i ve sertifikayı sıralar.
  • Yeşil oklar veri erişimidir: oturumlar için Memorystore, özel IP üzerinden HA Cloud SQL örneği ve fatura PDF'leri için Cloud Storage.
  • Kesikli mor oklar asenkrondur. api yayımlar, Pub/Sub worker'a push eder ve bir dead-letter topic'i mesajları beş denemeden sonra yakalar.
  • Secret Manager ve loglama oklar yerine notlar taşır, Markdown bloğu ise temel ayarları listeler.

Google Cloud mimari diyagramlarını net çizmek

  • Hiyerarşiyi iç içe çizin: etiketinde klasörü yazan bir proje çerçevesi, içinde bölge, bölgenin dışında global servisler. Cloud Run'ı bir alt ağın içine çizmeyin; egress'i oraya gönderir ama orada yaşamaz.
  • Her etikette ürünü adlandırın. Veritabanı adlı bir kutu soru davet eder; Cloud SQL for PostgreSQL with HA ise soruyu yanıtlar.
  • Güvenlik ayarlarını sayfaya koyun: ingress, özel IP'ler ve servis hesapları.
  • Okları rotalar ve veriyle etiketleyin ve asenkron olanları kesikli çizin.
  • Dışarıda bırakın: derleme araçlarını, bölgesel servislerin zon başına kopyalarını ve IAM bağlamalarını; rolleri bir tabloda tutun.

Archboard'da oluşturun

  1. Google veya GitHub ile giriş yapın ve bir diyagram oluşturun.
  2. Temel paketinden Project shop-prod (folder: production) etiketli bir Çerçeve ekleyin; içine Bulut paketinden us-central1 etiketli bir Bölge koyun.
  3. Kullanıcılar için C4 Modeli paketinden bir Person node'unu çerçevenin soluna koyun. Çerçevenin içinde, bölgenin solunda Bulut paketinden bir Bulut yük dengeleyici ve Cloud Armor, Cloud CDN ile sertifika için Temel paketten bir Metin notu ekleyin.
  4. Bölgenin içine Bulut paketinden web frontend, api ve worker adlı üç Bulut kaynağı node'u ekleyin ve kaynak türlerini Cloud Run service olarak ayarlayın.
  5. Yanlarına Memorystore için Veri paketinden bir Redis node'u, ardından Cloud SQL ve Cloud Storage için Bulut paketinden Yönetilen veritabanı ve Nesne depolama ekleyin.
  6. Bölgenin dışına Pub/Sub için Veri paketinden bir Konu, Secret Manager için Güvenlik paketinden bir Kasa ve DevOps paketinden bir Loglar node'u ekleyin; yanlarına Temel paketten Metin notları koyun.
  7. Etiketli oklar çizin: HTTPS, /, /api/, sessions and page cache, SQL over private IP ve invoice PDFs. publish ve push oklarını kesikli yapın.
  8. Temel ayarları içeren, Temel paketinden bir Markdown bloğu ekleyin.

Archboard canlı bir Google Cloud hesabından içe aktarma yapmaz; proje Terraform'daysa ücretsiz Terraform to diagram aracı size düzenlenebilir bir ilk taslak verir. Bulut node türleri için bulut mimari diyagramları sayfasına bakın. Örnek 14 diagram node kullanıyor ve Free planın sınırları içinde kalıyor.

SSS

Bir Google Cloud mimari diyagramı neyi göstermelidir? Projeyi ve klasörü, bölgeyi, istek yolundaki her bileşeni ve güvenliği belirleyen ayarları: ingress, özel IP'ler ve servis hesapları. Pub/Sub gibi global servisler bölge kutusunun dışına konur.

Cloud Run bir VPC'nin içinde çalışır mı? Hayır. Google'ın yönettiği altyapıda çalışır; Direct VPC egress veya bir connector giden trafiğini alt ağınıza yollar ve böylece özel IP'lere ulaşabilir.

Direct VPC egress mi, Serverless VPC Access connector mı kullanmalıyım? Çoğu servis için Direct VPC egress: Google bunu önerir, gecikme daha düşüktür ve yalnızca egress için ödersiniz. Connector daha az IP adresi kullanır ve Cloud NAT arkasında daha hızlı cold start verir.

Kullanıcıların Cloud Armor'u atlamasını nasıl engellerim? Cloud Run ingress'ini internal-and-cloud-load-balancing olarak ayarlayın; böylece internet trafiği harici Application Load Balancer'dan geçmek zorunda kalır, ve hiçbir Google servisinin ihtiyaç duymadığı yerlerde varsayılan run.app URL'sini devre dışı bırakın.

Cloud Run, Cloud SQL'e kaç bağlantı açabilir? Instance başına 100'e kadar. Maksimum instance sayısı çarpı havuz boyutunu max_connections değerinin (15 ila 30 GB bellekte varsayılan 500) altında tutun veya Enterprise Plus'ta Managed Connection Pooling kullanın.

Ücretsiz başlayın — tek kullanıcı, kredi kartı gerekmez.

İlgili yazılar

← Blog'a dön

Bir dakikada canvas açın

Google veya GitHub ile giriş yapın. Tek koltuk ücretsiz; ekip katılınca planı yükseltin.